Ktoś dla kobiet
„Być może urodziłaś się bez skrzydeł, ale najważniejsze, żebyś nie przeszkadzała im wyrosnąć” - Coco Chanel.
KTOŚ DLA KOBIET to program wsparcia dla kobiet doświadczających przemocy emocjonalnej, finansowej, seksualnej oraz fizycznej.
Doświadczeni specjaliści z Fundacji KTOŚ pomagają kobietom wyjść z trudnych sytuacji i zmienić środowisko.
Zapewniamy bezpłatne spotkania z psychologiem i prawnikiem.
Ktoś dla Kobiet powstał ponieważ zdajemy sobie sprawę, że skala problemu jest ogromna, a miejsc, gdzie kobiety mogą szukać pomocy niewiele.
Jak pomagamy kobietom?
- Udzielamy bezpłatnej pomoc psychologicznej,
- Oferujemy bezpłatną pomoc prawną,
- Oferujemy doradztwo zawodowe,
- Oferujemy asystę sądową,
- Oferujemy grupy wsparcia.
WYKONAJ TEST NA OBECNOŚĆ PRZEMOCY W TWOIM ŻYCIU
Czy kiedykolwiek:
- Krzyczano na Ciebie, używano wobec Ciebie wyzwisk, poniżano, także w obecności innych osób?
- Używano wobec Ciebie siły fizycznej, popychano, uderzano, szarpano za ubranie, włosy, rzucano przedmiotami?
- Zabierano Twoje pieniądze bez Twojej wiedzy, ograniczano Ci dostęp do własnych i wspólnych środków?
- Przeglądano Twój telefon, śledzono, próbowano Cię odizolować lub skłócić z dzieckiem, rodziną, przyjaciółmi, pracodawcą?
Nawet 1 zaznaczony punkt z listy może oznaczać, że doświadczasz przemocy!
NIE CZEKAJ! ZGŁOŚ SIĘ PO POMOC! TELEFON 536 029 559
Codziennie w Fundacji Ktoś pojawia się co najmniej jedna kobieta doświadczająca przemocy. Prowadzimy stałe grupy wsparcia dla kobiet oraz warsztaty rozwijające umiejętności przydatne w wyjściu z uzależnienia od kręgu przemocy.
Oto słowa jednej z pań, która trafiła do nas przestraszona i zagubiona:
O tym, że doświadczam przemocy, dowiedziałam się od pani psycholog, do której trafiłam z objawami depresji. Moja rodzina nie do końca zdawała sobie sprawę z tego, co przeżywam, bo przecież to, że czasem mąż walnie focha, albo to, że moje pieniądze siedzą w jego portfelu, no i może jeszcze to, że jak się zdenerwuje, to popchnie – to przecież nic takiego – z tym da się żyć. I kiedy tak żyjesz obok kogoś, kto poniża, kto cię nie zauważa, i w dodatku jest to twój mąż,
i trwa to latami, to powoli, małymi krokami, przestajesz czuć, że do czegokolwiek masz prawo...
Małżeństwo Małgosi od zawsze było burzliwe. Trwała w nim głównie dla dobra córki, aby zapewnić jej obecność ojca. Kiedyś mąż podniósł na nią rękę – wezwała wtedy policję. Było to dziesięć lat temu, lecz on nigdy jej tego nie wybaczył.
W końcu Małgosia zrozumiała, że nic się nie zmieni, i postanowiła wynająć mieszkanie dla siebie i córki. Podczas jednego ze spotkań z mężem doszło do tragicznego incydentu – w przypływie szału rzucił w nią talerzem, który rozbił się na jej głowie. Odłamek utkwił w jej głowie, co wymagało poważnej operacji chirurgicznej. Po niej Małgosia przez wiele miesięcy dochodziła do zdrowia, będąc na zwolnieniu lekarskim.
Piotr nigdy nie przeprosił Małgosi za to, co się stało. Wręcz przeciwnie – jest obrażony, ponieważ przeciwko niemu toczy się obecnie postępowanie karne z urzędu w związku z uszkodzeniem ciała żony. Małgosia wciąż zmaga się z ciężkimi bólami głowy po tamtym urazie, ale musi pracować, aby utrzymać siebie i córkę. Mąż od wielu miesięcy nie płaci alimentów na dziecko.
Mimo wszystkiego, co przeszła, Małgosia nie szuka zemsty. Chce jedynie rozwodu bez orzekania o winie. Prawniczka z Fundacji Ktoś przygotowała dla niej pozew rozwodowy, w którym zawarty jest również wniosek o alimenty na córkę.
Ela przeżyła ponad 40 lat w małżeństwie, w którym przemoc była codziennością. Urodziła dwoje dzieci i sama je wychowała, bo opieka nad dziećmi to przecież – według jej męża – „babskie zajęcie”. Dzieci są już dorosłe, a Ela jest na emeryturze. Wciąż mieszka z mężem w jednym mieszkaniu, bo trudno znaleźć inne wyjście, gdy ma się wspólne M3 i skromną emeryturę.
Mąż Eli, odkąd przeszedł na emeryturę, jeszcze bardziej uprzykrza jej życie. Ubliża jej, wyłącza korki, gdy ogląda telewizję, a kilka razy zamknął drzwi mieszkania, nie wpuszczając jej do środka. Ela musiała wtedy marznąć na ławce przed domem. Nie dostaje od męża żadnych pieniędzy na życie, ale ciągle słyszy awantury, że lodówka jest pusta i nie ma obiadu.
Mąż ma wyrok w zawieszeniu za znęcanie się nad Elą, ale to niewiele zmieniło. Kiedy zgłosiła się do Fundacji Ktoś, była już pozbawiona nadziei na poprawę swojego losu. Prawniczka pomogła jej przygotować wniosek o eksmisję męża-przemocowca. Trzy dni później sędzia nakazała mężowi opuszczenie mieszkania, a po kilku kolejnych dniach policja wyprowadziła go z domu.
Ela wreszcie odzyskała spokój. Nikt już jej nie gnębi. Może spać spokojnie i zapraszać dzieci do swojego mieszkania. Wzruszona pyta przez łzy: „Dlaczego nie było Was 30 lat temu?”.
Przemoc domowa – statystyki
- Co trzecia kobieta w Polsce doświadcza przemocy domowej ze strony swojego partnera,
- W 80% jest to przemoc fizyczna, pozostała to przemoc psychiczna i ekonomiczna
- Tylko 70% kobiet zgłasza ten fakt w odpowiednich instytucjach,
- Ofiarami przemocy domowej są również dzieci, które są naocznymi świadkami rodzinnego dramatu!
- 30% dzieci doświadcza przemocy fizycznej,
- W 90% sprawcami przemocy domowej są mężczyźni a ofiarami kobiety i dzieci,
- Większość z nas spotyka te kobiety i często nie wie z czym się na co dzień mierzą.
Czym jest przemoc?
Przemoc to świadome, zamierzone działanie z wykorzystaniem przewagi sił, które rani drugą osobę fizycznie, psychicznie, seksualnie, ekonomicznie lub społecznie. Przemoc narusza prawa człowieka, odbiera godność, poczucie bezpieczeństwa i wolności.
Rodzaje przemocy w rodzinie:
- Fizyczna – bicie, kopanie, popychanie, duszenie itp.
- Psychiczna – wyzwiska, groźby, upokarzanie, kontrolowanie.
- Seksualna – zmuszanie do kontaktów seksualnych, molestowanie.
- Ekonomiczna – odbieranie pieniędzy, zakaz pracy, niszczenie mienia.
- Zaniedbanie – brak opieki, jedzenia, leczenia, bezpieczeństwa.
Mechanizmy przemocy:
Cykl przemocy:
To powtarzający się schemat w relacji przemocowej. Składa się z trzech faz:
- Napięcie – narastająca złość, frustracja sprawcy.
- Przemoc – wybuch agresji (fizycznej, psychicznej, seksualnej).
- Przeprosiny / miodowy miesiąc – sprawca okazuje skruchę, obiecuje poprawę, może być czuły i miły. Po czasie napięcie znowu rośnie – cykl się powtarza.
Wyuczona bezradność:
Stan, w którym ofiara przestaje wierzyć, że może cokolwiek zmienić lub się obronić. Wielokrotne doświadczanie przemocy prowadzi do poczucia braku wpływu na sytuację i rezygnacji z działania.
Wiktymizacja:
Proces, w którym ofiara zaczyna postrzegać siebie jako „winną” przemocy, której doświadcza. Przejmuje narrację sprawcy i obwinia siebie, co utrudnia przerwanie przemocy.
Izolacja i kontrola:
Sprawca odcina ofiarę od rodziny, przyjaciół, informacji lub wsparcia. Kontroluje jej zachowanie, myślenie i decyzje, co stopniowo prowadzi do uzależnienia psychicznego i emocjonalnego od sprawcy.
Autorką spotu jest Hanna Bauta-Jankowiak - reżyserka i producentka filmowa.
O to jak opisała proces twórczy:
„W pracy staram się sięgnąć do źródeł. Przy kampanii społecznej dotyczącej przemocy przeprowadzałam dogłębny reaserch. Rozmawiałam z podopiecznymi fundacji oraz własnymi znajomymi, którzy takiej przemocy doświadczyli. Z rozmów przede wszystkim na plan pierwszy wybijają się dwa uczucia: wstyd oraz tłumaczenie sprawcy. Dodatkowo to co się nasuwa to fakt, że przemoc domowa, fizyczna, emocjonalna czy ekonomiczna może dotyczyć każdego. Bez względu na status społeczny, płeć pochodzenie czy wykształcenie.“
Jesteśmy dostępni przy ul. Piotrkowskiej 118 lokal 4U w Łodzi od poniedziałku do piątku od 9:00 do 17:00. Można się z nami skontaktować pod numerem telefonu: 536029559 - oddzwonimy! lub pod numerem 422081109 oraz adresem e-mail: ktosdlakobiet@fundacjaktos.pl lub sekretariat@fundacjaktos.pl
Nasze działania na rzecz kobiet doświadczających przemocy są możliwe dzięki wsparciu finansowemu partnerów instytucjonalnych, darczyńców indywidualnych i przekazanemu 1,5% podatku. Jeśli masz ochotę nas wesprzeć, możesz to zrobić, wpłacając darowiznę na konto: 45 1140 2004 0000 3002 8374 0461
Zgodność z Konwencją Stambulską
Program “KTOŚ dla kobiet” realizuje założenia Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Polska podpisała Konwencję w 2012 roku, a Sejm ratyfikował ją w 2015 roku. Konwencja kładzie nacisk na profilaktykę, zwalczanie przemocy i równouprawnienie kobiet i mężczyzn.



